30 سال قبل ایران خود را برای یك دگرگونی كامل آماده می كرد و برضد رژیم محمدرضا شاه پهلوی به پا خاست. مردم ایران با راهپیمایی های اعتراض آمیز توانستند طی یك سال شاه را ساقط كنند. سال 1978 نه تنها برای ایرانیان فراموش شدنی نبود، بلكه در ذهن جوانانی كه اكنون پا به سن گذاشته اند، نیز نقش بسته است. مقاطع مختلف انقلاب مردمی ایران در جهان اسلام كه به مدت 70 سال با رنج و سختی در زیر سلطه استعمار زندگی می كردند، بی سابقه بود. از همه عجیب تر نحوه رهبری آن انقلاب بود؛ یك مرد روحانی در دوران 80 سالگی با محاسن سفید و عمامه سیاه كه در یكی از خانه های نجف عراق زندگی می كرد و در شرایطی كه دستگاه های پیشرفته فاكس و اینترنت، و ایستگاه های تلویزیونی با پوشش گسترده ماهواره ای وجود نداشت توانست با استفاده از نوار كاست و بیانیه ها انقلاب را هدایت كند. در آن 12 ماه سرنوشت ساز در ایران كه جهان آن را از طریق رسانه های جمعی و پیشرفته دنبال می كرد، روزهای انقلابی با تظاهرات گسترده همراه شد. انقلاب با طلبه ها آغاز شد و به وسیله كارگران شركت نفت ادامه یافت. سپس به نیروهای مسلح و نیروی هوایی كشیده شد.
ایستادگی مقابل زورگویان درس انقلاب اسلامی
مترجم: محمد معرفی
30 سال قبل ایران خود را برای یك دگرگونی كامل آماده می كرد و برضد رژیم محمدرضا شاه پهلوی به پا خاست. مردم ایران با راهپیمایی های اعتراض آمیز توانستند طی یك سال شاه را ساقط كنند. سال 1978 نه تنها برای ایرانیان فراموش شدنی نبود، بلكه در ذهن جوانانی كه اكنون پا به سن گذاشته اند، نیز نقش بسته است. مقاطع مختلف انقلاب مردمی ایران در جهان اسلام كه به مدت 70 سال با رنج و سختی در زیر سلطه استعمار زندگی می كردند، بی سابقه بود. از همه عجیب تر نحوه رهبری آن انقلاب بود؛ یك مرد روحانی در دوران 80 سالگی با محاسن سفید و عمامه سیاه كه در یكی از خانه های نجف عراق زندگی می كرد و در شرایطی كه دستگاه های پیشرفته فاكس و اینترنت، و ایستگاه های تلویزیونی با پوشش گسترده ماهواره ای وجود نداشت توانست با استفاده از نوار كاست و بیانیه ها انقلاب را هدایت كند. در آن 12 ماه سرنوشت ساز در ایران كه جهان آن را از طریق رسانه های جمعی و پیشرفته دنبال می كرد، روزهای انقلابی با تظاهرات گسترده همراه شد. انقلاب با طلبه ها آغاز شد و به وسیله كارگران شركت نفت ادامه یافت. سپس به نیروهای مسلح و نیروی هوایی كشیده شد. تجربه بی نظیری بود كه رخ می داد و حرف نو و تازه ای در زمینه اسلام سیاسی در دنیا حادث می شد كه بر سیاست بین الملل تاثیرگذار بود و این تجربه قابل تكرار نبود. این تجربه دیگر تكرار نشد چرا كه رژیم های مختلف سیاسی كه در جهان اسلام حكومت می كنند توانستند، خشم ملت ها را با وسایل گوناگون از جمله سركوب، و با نیرنگ و خوار كردن آنها و خرید افراد فرو بنشانند. حاكمان مانند گذشته دیگر فقط به دستگاه های امنیتی بسنده نكردند، چرا كه هر چه از كارشناسان خارجی بهره برداری كنند، مشكلات امنیتی و سیاسی آنها نیز افزایش می یافت و از طرف دیگر این كار افراط گرایی را بیشتر و از ابزار زور به عنوان مانعی در مقابل حكومت ها توسط مخالفان بهره برداری می شد. 30 سال از آن زمان گذشته است، همچنان حیات انقلابی در زندگی روزمره ایرانیان جاری است و ایرانی ها كه بر پایه ولایت فقیه حكومت خود را برپا كردند، توانستند سیاست های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را بر مبنای آن قرار دهند و به شعارهای انقلاب وفادار باشند. آنها، هرگونه توطئه غرب برای تن دادن به خواسته های شان را رد كردند و به خاطر این موضوع بود كه همانند گذشته با موانع بزرگ داخلی و خارجی مواجه شده اند. این توطئه ها با ترور بزرگان سیاسی و دینی آغاز شد و جنگ تحمیلی كه رژیم عراق آغاز كرد دنباله آن بود كه غرب در ادامه یافتن آن سهیم بود. تا اینكه به موضوع انرژی هسته ای وصل شد و محاصره اقتصادی و سیاسی دنباله آن آمد. در پنج سال اول بعد از پیروزی انقلاب جمع زیادی از رهبران نظام از جمله محمدعلی رجائی رئیس جمهور و محمدجواد باهنر نخست وزیر در كاخ ریاست جمهوری در اوت 1981 كشته شدند و همچنین بیش از 70 نفر از اعضای حزب جمهوری كه ستون های انقلاب محسوب می شدند بر اثر یك انفجار بزرگ در 1981 به شهادت رسیدند و دیگران از جمله فقها و علما نیز ترور شدند. بحران دیپلمات های سفارت آمریكا نیز در سال 1979 آغاز شد و آن هنگامی بود كه دانشجویان 44 دیپلمات آمریكایی سفارت آمریكا را به مدت 444 روز گروگان گرفتند. از دید آمریكا این موضوع بزرگترین علت برای دشمنی با ایران است چرا كه حكومت آمریكا به ریاست جیمی كارتر احساس كرد این نوعی تحقیر برای آمریكا است كه قبلاً بی سابقه بوده است. این احساس زمانی برای آنها عمیق تر شد كه عملیات نظامی آمریكا برای نجات گروگان ها در صحرای طبس با نابودی دو هواپیما در آوریل 1980 رخ داد و طی آن 8 نفر از نیروهای آمریكایی به هلاكت رسیدند. از آن حادثه به بعد، روابط ایران و آمریكا بهبود نیافت تا اینكه جیمی كارتر جای خود را به ریگان داد و با وساطت الجزایر موضوع گروگان های آمریكایی حل و فصل شد. ایرانی ها نیز از روز اول، آمریكا را حامی شاه می دانستند چرا كه در سال 1953 سیا با كودتا علیه حكومت مصدق دوباره او را روی كار آورد. آنها سپس در سیاست كشور ایران از طریق كارشناسان نظامی كه تعداد آنها به 40 هزار نفر می رسید در امور داخلی ایران دخالت كردند. از جمله سلطه آمریكا بر ایران، دور كردن این كشور از نزاع فلسطین و اسرائیل بود و حكومت شاه از نظر سیاسی با رژیم اشغالگر روابط برقرار كرد و به او نفت صادر می كرد، همچنانكه با رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی در آن زمان شاه روابط خوبی داشت. علاوه بر این، قانون كاپیتولاسیون بود كه آمریكایی ها را در مقابل قانون قضایی ایران مصون می داشت. قانون كا پیتولاسیون، موضوعی شد كه امام خمینی نهضت خود را در سال 1964 با آن آغاز كند. از آن پس بود كه دشمنی آمریكا با انقلاب آغاز شد و ایرانی ها اعتقاد دارند كه آمریكا باید سیاست خود را در مقابل (انقلاب اسلامی) ایران تغییر دهد. آمریكا نیز با اختصاص سالیانه 75 میلیون دلار بودجه برای مخالفان نظام، سعی در براندازی جمهوری اسلامی ایران د ارد. حكومت آمریكا معتقد است كه جمهوری اسلامی ایران از نیروهای مقاومت مانند حزب الله، حماس و جهاد حمایت می كند.و رژیم صهیونیستی را به رسمیت نمی شناسد و از همه مهم تر خود حكومت ایران است كه باعث ایجاد نهضت های اسلامی در منطقه شده است. از جمله این تحولات، به خصوص تاكید ایران بر هویت اسلامی است و موضع گیری در مقابل اشغالگران كه همین امر نشان دهنده عدم تغییرات در روابط دو كشور ایران و آمریكا است و در نتیجه، اختلافات ایران و امریكا برای مدت طولانی ادامه خواهد یافت، علاوه بر آن موضوع عراق است كه دو كشور به آن توجه خاصی نشان می دهند. ایران مخالف اشغالگری است و از همكاری خوب بازیگران در سیاست آن كشور (عراق) بهره می برد. در مقابل امریكا هر جا كه جای پای ایران را مشاهده كند، آن را مردود می شمارد و با همه توانایی سعی در مقابله با آن را دارد. اما آیا در انجام آن توانایی خواهد داشت؟ بدون مبالغه باید گفت عراق در حال حاضر به میدانی تبدیل شده است كه دو نیروی متضاد تهران و واشنگتن در مقابل هم قرار دارند. امریكا پس ازاشغال عراق تلاش می كند برای طولانی مدت بر این كشور عربی بزرگ هم از نظر سیاسی و هم از لحاظ انرژی (نفت) تسلط یابد. همه این مسائل مخالف موضع ایران است كه خواستار خروج نیروهای خارجی و آزادی عراق از سلطه امریكا است. به طور مثال عراقی ها معتقدند كه باید سازمان مجاهدین خلق از خاك عراق اخراج شود، در حالی كه امریكا اصرار دارد از وجود آنها به عنوان اهرم فشار بر ضد ایران سود ببرد. در مقابل، همه مسئولان و دولتمردان عراق بارها از ایران دیدن كردند و از رئیس جمهور احمدی نژاد برای سفر به عراق دعوت به عمل آوردند كه این باعث ناخشنودی فراوان واشنگتن شده است. جمهوری اسلامی ایران پس ا ز 30 سال از آغاز انقلاب همچنان با موانع داخلی و خارجی مواجه است، اكنون نیز تنش با امریكا به عنوان یك موضوع اصلی در سیاست خارجی است. اما روابط ایران با كشورهای همجوار و بین المللی شاهد تحولات زیادی بوده است. در گام نخست ایران سعی در بهبود روابط خود با كشورهای همسایه مانند شورای خلیج فارس، پاكستان، افغانستان و تركیه دارد. مضاف بر اینكه ایران دارای روابط استراتژیك با كشور سوریه است، ثانیاً ایران تلاش می كند كه روابط خود را با اتحادیه اروپا به رغم مواضع منفی برخی كشورها (مانند فرانسه، انگلیس و آلمان) در مورد موضوع هسته ای بهبود بخشد. ایران از روابط دوستانه خود با چین و روسیه بهره می برد، چرا كه این دو دولت با اتحادیه اروپا و امریكا در مورد وارد كردن فشار به تهران از طریق تحریم مخالفت می كنند. این موضوع اهمیت خود را از زمانی پیدا می كند كه گزارش سازمان های جاسوسی امریكا در مورد صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای ایران از سال 2003 اعلام شد. روسیه نیز طی هفته های قبل سوخت مورد نیاز نیروگاه هسته ای بوشهر كه پیش بینی می شود در سالجاری فعالیت خود را آغاز كند به ایران ارسال كرد. ایران نیز این موضوع را درك می كند كه كشورهای غربی دارای اهرم هایی برای فشار هستند كه نباید از آن غافل بود. به طور مثال «باب دهوپ شیفر دبیركل ناتو در ابوظبی گفته بود كه فعالیت در جهت غنی سازی اورانیوم و برنامه موشكی ایران منبع نگرانی دایم برای ماست. وی افزود: یك پاسخ فقط وجود دارد و آن دنبال كردن ابزارهای جدید برای همكاری امنیتی. این نگرانی به عنوان ركن اساسی از سوی دبیركل ناتو هنگامی بیان شد كه وی گفت: برای ما انرژی و امنیت آن جدای از اینكه ما وارد كننده یا مصرف كننده باشیم اهمیت دو چندان دارد. سعید جلیلی رئیس تیم مذاكره كننده و دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران نیز در سخنرانی خود در پارلمان اروپا در بروكسل در پاسخ به این تهدیدات پیشنهاد جدیدی برای بهبود روابط دو طرف ارائه كرد. وی این روابط جدید را برمبنای 4اصل، دموكراسی، انرژی، امنیت و ثروت های طبیعی عنوان كرد. این طرح به دو دلیل امكان پذیر نیست :1- غرب زیربار این مسئله نخواهد رفت كه به طور مساوی با جهان اسلام همكاری كند. 2- اروپا هنوز هم نمی تواند بدون دیكته آمریكا درمورد پرونده ایران كه بسیاری مواقع صهیونیست ها در آن نقش ایفا می كنند، عمل كند. اما در زمینه داخلی در ایران درمورد نحوه و چگونگی پیشرفت و سازندگی و حتی در زمینه عقیدتی و سیاسی راه طولانی وجود دارد. در آنجا نبردی وجود دارد كه گاهی ظاهر و پنهان می شود مبنی بر اینكه راه امام خمینی و برنامه های سیاسی و اسلامی ادامه داشته باشد یا خیر. اما رهبر كنونی انقلاب آیت الله العظمی آقای خامنه ای از مهم ترین طرفداران اصولگرایی اسلامی است و از این بابت نگرانی وجود ندارد. از این نظر نیز تاكنون طرف مخالف نتوانسته است در خط مشی داخلی و خارجی ایران تأثیر اساسی بگذارد. اما به هرحال طرف مخالف جریانی قوی و تأثیرگذاری است و در جامعه ایران و به خصوص نسل جدید كه دوران انقلاب، مسائل و تفكر آن را درك نكرده است، تأثیر دارد. این چیزی است كه غربی ها به وسیله آن سعی دارند كه تصویر مبهمی با هدف تضعیف اسلام گرایی و رسیدن به هدف خود دنبال می كنند. ایران امروز با موانعی مواجه است كه زیاد با اوایل انقلاب این موانع فرق نكرده است كه در آن زمان شوروی در افغانستان و در مرزهای شرقی ایران می جنگید و سعی داشت كه از سقوط رژیم نجیب الله و تأسیس یك رژیم اسلامی جلوگیری كند. امروز نیز ایران در مرزهای غربی خود با نیروهای آمریكایی مواجه است كه تلاش دارد بر عراق تسلط یابد و آن كشور را از جهان عرب و اسلام جدا كند. ایران هیچ طمعی در عراق ندارد ولی همانند عراق، سوریه و تركیه و بقیه كشورهای همجوار دارای منافع طبیعی است. پس از گذشت 30سال از انقلاب، ایران به كدامین سو خواهد رفت؟ همچنانكه ذكر كردیم، مبارزه مخفی بین جناح اصولگرا و ملی گرا در كشور وجود دارد كه در انتخابات خود را نشان می دهد. در بیشتر مواقع نیز جناح ملی گرا خود را در پشت مسائل معیشتی پنهان می كند. آمریكا خواستار این است كه جمهوری اسلامی در مرزهای جغرافیایی و مذهبی خود محصور و از مسائل جهان اسلام و نگرانی های آنها به دور باشد. اما به عنوان نمونه، موضع ایران درمورد شكستن محاصره غزه واشنگتن را كه از اسرائیل حمایت می كند، آزرده خاطر كرده است. جرج بوش نیز در سفر اخیر خود به منطقه، نیز از این آزرده شده بود كه سیاست خاورمیانه ای او نتیجه ملموسی برای كشورش و اسرائیل نداشته است. به این خاطر بود كه خشم و نفرت خود را متوجه ایران و آن را حامی تروریسم و خشونت عنوان كرد، اما چه كسی تروریست است و دفاع مشروع چگونه است؟ این مسئله ای اساسی است كه آمریكا آمادگی پاسخگویی به آن را در خود احساس نمی كند. آمریكا این را می خواهد كه در منطقه كسی نگوید سیاستش در خاورمیانه غیرمؤثر است. از سه دهه پیش اما فقط ایران بود كه این موضع را تكرار می كرد و به این خاطر مورد كینه آمریكا قرار گرفته است. دلایل موجود از تغییرات اساسی در هویت نظام ایران در زمینه اسلامیت و سیاست خارجی حكایت نمی كند. حتی در زمینه مواضع مختلف یا همراهی با مسائل استراتژیك منطقه مانند اشغالگری (به خصوص در فلسطین و عراق) تغییر خاصی در سیاست ایران دیده نمی شود و همانند سیاست ثابت و پابرجای گذشته انقلاب است. از همین جا است كه تهاجم غرب به ایران از قبل شروع شده و سه دهه است كه ادامه دارد و تا آینده ای نامعلوم ادامه خواهد یافت. اما آنچه كه مسلم است ایران قدرتمند خواهد بود و رهبران آن، همانند امام خمینی از استقلال و اصولگرایی محافظت خواهند كرد. منبع: روزنامه القدس العربی
آمار مطالب
آمار بازدید